aeroportist

Boeing ve NASA havayolu yakıt faturalarını azaltmak için bir yol buldu, dünyanın en önemli uzun mesafe havacılarını örnek alıyorlar : göçmen kuşlar.

Havadaki uçakları Kanada kazları tarafından tercih edilen V şeklinde bir oluşumda sıralayarak, yapısal dönüşümlere veya fütüristik teknolojiye yatırım yapmadan, verimlilikte bir sıçrama elde edebilmeyi umuyorlar. Fikir şöyle, uçuş konvoylarını, halihazırda kokpitlere yaygın olarak kullanılan navigasyon ve çarpışma önleme araçlarını kullanarak birbirine bağlamak.

Boeing’in ürün geliştirme başkan yardımcısı Mike Sinnett, “Yakıt kullanımını azaltmak, doğru noktada uçmanız durumunda esasen mümkün. Ama uzun süre orada olmalısınız. “dedi.

Kuş tekniği olarak bilinen bu uçuş, bir liderin ardında sıralanarak enerji toplamayı içerir -genellikle havayollarının en büyük masrafı olan yakıt faturalarını azaltmak için potansiyel bir yol. Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi’ndeki bir araştırmacı, motorların güncellenmesi veya yeni kanat imal etme gibi daha pahalı seçeneklere göre uygun olan bu yöntemin, yüzde 10 ila 15 yakıt tasarrufu sağladığını gösteren çalışmalara işaret ediyor.

Konsept, Boeing’de incelenen onlarca alternatiften biri. Chicago merkezli uçak üreticisi ayrıca tek bir pilotun uzun bir yolculuk sırasında kontrolleri gerçekleştirmesine izin verecek yapay zekayı da inceliyor ve bununla tamamen otonom uçuşlara potansiyel bir adım atıyor.

Wake sörf – vorteks sörfü olarak da bilinir. Dikkatli yerleştirme sayesinde uçan uçaklar, dairesel akışın yukarı kısmından ekstra kaldırma elde edebilir ve yakıt tüketiminde tasarruf sağlayabilir.

Yine de bir takım sorunlar var, düşük petrol fiyatlarının havayolu şirketlerine son yıllarda yakıt faturalarında bir miktar rahatlama sağlaması veya mevcut düzenlemelerde uçaklar arasındaki minimum aralık zorunluluğu gibi.

Jetlerin 30.000 feet (9.100 metre) vorteks üzerinde kaymasından önce, taşıyıcıların aynı rotaya uçakları nasıl planlayacaklarını belirlemeleri gerekecek. Havacılık sektörü, çalışanların çalışma saatleri, bakım gereksinimleri ve hava trafiği sıkışıklığından ötürü zaten epeyce zorlanıyor.Bu planlamaların yapılması oldukça güç.

Havacılık mühendisi ve eski hava yolu idarecisi, havacılık danışmanı Robert Mann, “Havayolları tarifelerini zorlukla sürdürebiliyor” “Böylesi bir planlamayı yapamayacaklarını iddia ediyorum.”dedi.

İçerik:bloomberg.com

from Aeroportist I Güncel Havacılık Haberleri http://ift.tt/2wS3Kvr
via IFTTT

Dünya’ya yakın büyük bir asteroit olan Asteroid Florence, 1 Eylül 2017’de yaklaşık 7,0 milyon kilometre veya yaklaşık 18 Dünya-Ay uzaklığı) mesafede güvenle geçecek. Florence, birkaç kilometre uzunluğundaki Dünya’nın en yakın asteroitlerinden biridir; NASA’nın Spitzer Uzay Teleskobu ve NEOWISE görevinden alınan ölçümler, yaklaşık 4,4 kilometre boyutta olduğunu gösteriyor.

Pasadena, Kaliforniya’daki Ajansın Jet Propulsion Laboratuarı’nda (JPL) bulunan NASA’nın Yakın Uzay Nesneleri Araştırmaları Merkezi (CNEOS) yöneticisi Paul Chodas “Bilinen birçok asteroit, Florance asteroidinin 1 Eylül’de Dünya’ya olacağından daha yakın olmasına rağmen, bunların hepsinin daha küçük olduğu tahmin ediliyor. Florance, yakın Dünya gezegeni asteroitlerini bulmak ve takip etmek için oluşturulan NASA programı başladığından bu yana gezegenimizi bu yakınlıkta geçecek en büyük asteroid.” dedi.

Bu nispeten yakın karşılaşma, bilim insanlarının bu asteroidi yakın bir şekilde incelemelerine olanak tanıyor. Florance’ın yer-temelli radar gözlemleri için mükemmel bir hedef olması bekleniyor. NASA’nın Kaliforniya’daki Goldstone Güneş Sistemi Radarında ve Porto Riko’daki Ulusal Bilim Vakfı Arecibo Gözlemevinde radar görüntüleme planlanmaktadır. Ortaya çıkan radar görüntüleri, Floransa’nın gerçek boyutunu ve yaklaşık 10 metre kadar küçük yüzey ayrıntılarını gösterebilecek.

Asteroid Florence, Mart 1981’de Avustralya’daki Siding Bahar Gözlemevi’ndeki Schelte “Bobby” Otobüsü tarafından keşfedildi. Çağdaş hemşireliğin kurucusu Florence Nightingale (1820-1910) onuruna verilir. 2017’deki karşılaşma, 1890’dan beri bu asteroid tarafından en yakın olanı olacak ve 2500 sonrasına kadar da en yakını olarak kalacak. Florance, Ağustos ayının sonlarında ve Eylül ayının başında dokuzuncu büyüklüğüne parlayacak ve Piscis Austrinus, Capricornus, Aquarius ve Delphinus takımyıldızları boyunca birkaç gece boyunca küçük teleskoplarda görünür olacak.

Radar, bugüne kadar yüzlerce asteroit gözlemlemek için kullanılmıştır. Güneş sisteminin oluşumundaki bu küçük, doğal kalıntılar nispeten Dünya’ya yakın olduğunda, derin uzay radarı, boyutlarını, şekillerini, dönüşlerini, yüzey özelliklerini ve pürüzlülüğünü incelemek ve bunların yörünge yollarının daha kesin belirlenmesi için güçlü bir tekniktir.

Kaynak: bilim.org